ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٠ - (باب آداب شخص روزهدار و چيزهائى كه روزهاش را ميشكند يا نمىشكند)

كند، و باكى نيست كه «حضض» را- نوعى عصاره از درختى معروف است- به چشم بكشد، و باكى نيست كه با آب يا با چوب ترى كه مزه آن را بچشد مسواك كند، هر ساعت از روز كه بخواهد.

١٨٦٦- و علاء از محمّد بن مسلم، از امام ابو جعفر ٧ روايت كرده است، كه آن امام در جواب كسى كه پرسيد كه آيا غذا يا مايعى كه از درون جهاز گوارش به دهان باز مى‌گردد روزه را مى‌شكند؟ فرمود: نه.

و براى شخص روزه دار باكى نيست كه مضمضه و استنشاق كند، ولى چون مضمضه و استنشاق كرد، بايد آب دهانش را فرو نبرد، تا سه بار بزاق را بيرون كند، و اگر مضمضه كرد، و آب به حلقش داخل شد، اگر اين مضمضه براى وضوى نماز باشد، قضائى بر ذمّه او تعلّق نمى‌گيرد.

١٨٦٧- و سماعة بن مهران از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد كه در بازى با آب به قصد فرونشاندن تشنگيش مضمضه كند، و آب به حلقش داخل شود، پس امام فرمود: قضاء روزه را بر ذمّه دارد، ولى اگر مضمضه براى وضو باشد باكى بر آن نيست.

١٨٦٨- همان راوى گفت: از آن امام در باره قى‌ء در ماه رمضان سؤال‌