ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٧ - زكات انعام

رأس يك مسنّه تأديه ميكند.

و در گاوهاى عوامل كه در خيش زدن و آب كشيدن و امثال آن به كار گرفته ميشوند- زكاتى نيست، و زكات، تنها بر گاوهائى است كه از علفهاى مراتع تغذيه ميكنند. و هر گاو كه در حوزه صاحبش سال بر آن نگذشته باشد چيزى بر آن نيست، پس چون سال بر آن بگذرد مشمول وجوب زكات است.

١٦٠٧- و حريز، از زراره، از امام ابو جعفر ٧ روايت كرده است، كه گفت: به آن امام عرض كردم: در گاوميشها چيزى- يعنى زكاتى- هست؟ فرمود:

بمانند چيزى كه در گاو است.

و بر گوسفند چيزى نيست تا به چهل عدد برآيد، پس چون به چهل رسيد، و يكى بر آن بيفزود، زكات آن يك گوسفند است، تا آنگاه كه به صد و بيست عدد برآيد، پس اگر يك رأس بر آن افزوده شد، زكات آن دو گوسفند است، تا آنگاه كه به دويست عدد برآيد، پس اگر يك رأس بر آن افزوده شد، زكات آن سه گوسفند است، تا آنگاه كه به سيصد عدد برآيد. پس چون شمار گوسفندان به كثرت گرايد، اين احكام همگى ساقط مى‌شود، و از هر صد رأس يك گوسفند تأديه ميكند.