ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٠ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)

بدار، و به خشنودى خود، و به جوائز شريف و عطاى بزرگت، از بهترين چيزى كه در خزانه كرم تو است، و از خوبترين چيزى كه به يكى از خلق خود بخشيده باشى نائل ساز، و با اين همه خلعت عافيتت را بر پيكرم بياراى.

اى موضع هر شكوى، و اى حاضر و ناظر هر نجوى، و اى داناى هر راز، و اى دفع‌كننده هر بلائى كه مشيّتت به آن تعلّق گيرد، اى كسى كه به آسانى از گناهان چشمپوشى ميكنى، و اى غفّارى كه بخوبى و مهربانى از خطاها در ميگذرى، مرا به آئين ابراهيم و فطرتش، و بر دين محمّد و سنّتش، و بهترين نوع وفات بميران، در حالى كه دوستدار دوستان تو و دشمن دشمنان تو باشم.

خدايا، و مرا در اين سال از هر عمل يا قول يا فعلى كه از ساحت قرب توأم دور سازد دور ساز، و بسوى هر عمل يا قول يا فعلى كه در اين سال به تو نزديكم سازد جلب فرما، اى مهربانترين مهربانان، و از هر عمل يا فعل يا قولى كه سرزدنش از من موجب بيم و هراسم از عاقبت آن شود، و باعث خشم تو بر من گردد بازم دار، زيرا كه من بيم آن دارم كه تو روى نكويت را از سوى من بگردانى، و من در اثر ارتكاب آن عمل يا فعل يا قول مستوجب آن شوم كه بهره‌ام نزد تو كاهش پذيرد، اى خداى رؤوف، و اى پروردگار رحيم.

خدايا مرا در آينده امسالم در حفظ و پناه و حرز خودت قرار ده، و پوشش‌