ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٧ - (باب در بيان چگونگى نماز مخصوص طلبيدن باران)

باران روياننده گياه از سوى توست.

و يارى دهنده‌اى كه درماندگان و گرفتاران به او پناه مى‌برند توئى، و ما همان خطاكاران و گناهكارانيم. ما بخاطر گناهان انبوهمان از تو آمرزش مى‌طلبيم، و از همه خطاهامان بدرگاهت توبه ميكنيم. بار خدايا اكنون بارانى آرام و بى‌رعد و برق و پياپى بر ما بفرست، و همچنين ما را با بارانى با قطراتى پيوسته و پرمايه و دامنه‌دار سيرابمان فرما. بارانى گسترده و فراگير و بركتى از رگبارى سودمند كه قطرات درشت آن بر يك ديگر بغلتد و بارشى كه در پى بارش ديگر درآيد، آنچنان كه برقش فريب دهنده، و رعدش دروغين، و بادهاى مخالف آن ويران‌كننده نباشد. بلكه بارانى باشد كه ابرش شاداب و آبش فراوان و روان باشد، و آنگاه ابرش شتابان بازگردد، و دوباره بارندگى را از سر گيرد، و چون دامن كشان از اين سو بگذرد، آثار بركت بارش در اين ناحيه روان گردد. خداوندا ما را بلطف بيكران و رحمت بى‌دريغ خود از سقايتى زندگى بخش، و سيراب‌كننده، و لبريز سازنده گودالها و آبگيرها و رودها و جويبارها، و مرطوب‌كننده دانه‌ها در دل خاكها برخوردار ساز چنان كه گلها و گياههايش رشد و نموّ كند، و كشت و زرعش بالنده گردد، و بيشه‌ها و جنگلهايش سرسبز و خرم شود و صحرا و چمن و دشت و دمنش را انواع سبزه‌ها و رياحين بيارايد، و خير و بركت و فراوانى در زندگى مردمان آن سرزمين جريان يابد. سقايتى كه بوسيله آن ضعيفان بندگانت را سرزنده سازى، و زمينهاى مواتت را ببركت آن احياء كنى، و خوان روزى گسترده‌ات را به بندگانت‌