ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٨ - (باب وداع ماه رمضان)

آن را براى او از هزار ماه بهتر ساخته‌اى.

خدايا، و از تو مسألت دارم، به رحمتت و عزّتت و بخشش بى‌منّت، و عفوت، و انواع نعمت، و جلالت قدر و علوّ منزلتت، و قديم احسان و سابق امتنانت، كه اين ماه را آخرين نوبت برخورد ما با ماه رمضان قرار ندهى، تا در سال آينده، با بهترين حال، ما را به ملاقات آن برسانى، و هلال آن را با نگرندگان به سوى آن، و جستجوگران براى آن در كاملترين مراتب عافيتت، و جامعترين انواع نعمتت، و گسترده‌ترين رحمتت، و سرشارترين قسمتت قرار دهى.

خدايا، اى آن پروردگار من كه مرا جز او پروردگارى نيست، اين وداع من با آن ماه را وداع فنا، و آخرين عهدم به لقا قرار مده، تا با فرا رسيدن سال آينده، آن را در گسترده‌ترين نعمت، و برترين اميد به من بنمايانى، در حالى كه من در عهد خود با تو در بهترين شرائط وفا باشم زيرا كه تو شنونده و اجابت‌كننده هر دعائى.

خدايا دعاى مرا بنيوش، و بر زارى، و اظهار خوارى، و نگونساريم در پيشگاه تو، و توكّلم بر تو، رحمت آور، زيرا كه من در برابر تو بر سر تسليمم، و هيچ رستگارى و كاميابى را جز بوسيله تو، و از جانب تو اميد نميدارم، پس اى خدائى كه ثناى تو از حدّ توصيف بالاتر است، و نامهايت در هاله‌اى از قد است قرار گرفته است، بر من منّت گذار، و مرا در حال عافيت از هر امر مكروه و محذورى به ماه رمضان ديگر برسان، و