ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٦ - (باب وداع ماه رمضان)

بخواهى كه مرا به علّت ارتكاب آن مورد محاسبه قرار دهى، يا مرا براى آن عذاب فرمائى، يا به تحمّل درد و رنج گرفتار سازى، از تو مى‌خواهم كه پيش از طلوع فجر اين شب، و سپرى شدن كلّى اين ماه آن گناه را بر من ببخشى، اى مهربانترين مهربانان.

خدايا، تو را ستايش و سپاس به همگى انواع ستايشها و سپاسهايت، بر كليّه نعمتهايت، چه آن نعمتها كه در آغاز انعام فرموده‌اى، و چه آنها كه در آخر عطا كرده‌اى، چه آنها كه خودت براى خود ذكر نموده‌اى و چه آنها كه خلايق حامد و كوشا در ذكر و شكر تو بر زبان رانده‌اند، همان حامدان و شاكرانى از اصناف خلقت كه تو خود ايشان را بر اداى حقّت يارى داده‌اى، حمدگويان و سپاسگزارانى از فرشتگان مقرّب و انبياء و مرسلين و طبقات سخنگويان و تسبيح‌كنندگان براى تو، از همگى جهانيان.

اگر چه تو ما را در حالتى به اين ماه رمضان رسانده بودى كه چندان از نعمتهايت بر ما جريان داشت، و آن قدر از ارزاقت و احسانت و توالى منن و تراكم الطافت بر ما وارد شده بود كه از شمارش آن ناتوان بوديم! پس بر تو باد حمد جاويد دائم فزاينده ابدى سرمدى كه در كشاكش درازناى زمان و طول ابديّت فنا نپذيرد.