ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣١ - باب(در بيان نماز سفر)

سفر مكّه در طول مسير خود همه جا نماز مغرب را دو ركعت گزارده است (ظاهرا بتصوّر اينكه نماز مغرب را قصر بايد كرد) تكليف او چيست؟ آن حضرت فرمود: اعاده آن نمازها بر او لازم نيست.

و در روايت حسين بن سعيد كه او نيز با همان واسطه خبر پيشين از امام رضا ٧ روايت مى‌كند گويد آن حضرت فرمود: قضاء نمازهاى مغرب بر آن زن نيست.

شرح: «اين خبر دلالت دارد بر اينكه اگر شخص نداند كه نماز مغرب را قصر نبايد كرد و قصر كند معذور است، و اين خلاف مشهور است چه اكثر اصحاب جاهل را در تمام كردن نماز معذور مى‌دانند نه در كوتاه ساختن آن. و امّا غرض مؤلّف- رحمه اللَّه- از تكرار به بهر دو عبارت فوق الذّكر اينست كه چون اين حكم در اصل محمّد بن أبى عمير و حسين بن سعيد تكرّر يافته و اين امر در اصول نزد قدما دليل صحّت بوده لذا بمفاد خبر عمل فرمود است، و امّا مرحوم فاضل تفرشى مى‌فرمايد: اين روايت دلالت دارد بر اينكه اگر شخص بوجوب تمام كردن نماز در سفر جاهل بوده و قصر بجا آورد معذور است همچنان كه شخص جاهل بوجوب تقصير هر گاه نماز را تمام كند معذور است. مع ذلك شيخ طوسى- رحمه اللَّه- در تهذيب حكم به شاذّ بودن اين روايت كرده و فرموده: اگر كسى در سفر نماز مغرب را قصر بجا آورد بايد آن را اعاده كند. با وجود همه اين اقوال ممكن است اين حكم مختصّ بهمان زن مورد سؤال بوده و قابل تعميم نباشد».

١٣٠٦- و علاء بن رزين از محمّد بن مسلم و او از امام محمّد باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هر گاه مسافر با جمعى كه در حضر هستند نماز كند بايد نمازش را پس از دو ركعت كه خواند سلام دهد، و اگر به نماز ظهر ايشان اقتدا