ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٦ - (باب در بيان چگونگى نماز مخصوص طلبيدن باران)

بشمار همه درختان و گياهان و فرشتگان صف بسته در اطاعت از فرمان و ابر ممنوع از فرو ريختن باران تو را همى خوانيم كه ما را نوميد بازنگردانى،

و به كيفر اعمالمان نگيرى، و در برابر گناهانمان بمحاسبه در نياورى (و بواسطه گناهانمان با ما مخاصمت مفرما). و تو اى خداى مهربان رحمتت را بوسيله ابرى سرشاركننده رودخانه‌ها و چشمه‌سارها و سبزه‌هاى زيبا و طرب انگيز بر ما بگستران، و با پرورش ميوه‌هاى گوناگون بر بندگانت منّت گذار، و با شكفتن شكوفه سرزمينهاى خود را خرّم و سرزنده ساز و فرشتگان كاتب و محاسبت را شاهد و ناظر سقايتى از جانب خويش قرار ده كه نافع و دائم و پرمايه و دامنه‌دار باشد، بارانى پربارش و تند و شتابان و زودرس كه سرزمينهاى مرده را بدان وسيله زنده سازى، و آنچه را كه از دست رفته است بازگردانى، و آنچه را كه آينده است برآورى. خدايا ما را ببارانى روياننده گياه و قحطزدا و فراگير و پرطنين سقايت فرما كه هيجان و تلاطمش پياپى، و برقهايش دمان، و جريانش بسيار، و باريدنش توأم با غرّش رعد، و بخشش و بارش آن بسيار، و جريانش دامنه‌دار باشد. (و نيز خدايا) سايه آن ابر را براى ما موجب عذاب مگردان و سرديش را نحوست‌زا، و درخشش برق آن را سبب هلاك، و آبش را تلخ و شور، و گياهش را سست و تباه مساز. خداوندا ما از شرك و موجبات و مقدّماتش، و از ستمكارى و لوازم و پيامدهايش، و از فقر و علل و اسبابش بتو پناه مى‌بريم، اى بخشنده خيرات از جايگاهها و مظانّش، و اى فرستنده بركات از منابع و معادنش.