ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٦ - باب(در بيان دعاها و ذكرهائى كه شخص بهنگام آرميدن در بسترش ميخواند)

١٣٥٥- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس اين آيه را «قل انّما انا بشر- تا آخر آيه» كه معنى‌اش اينست: (بگو اى محمّد جز اين نيست كه من بنده‌اى همانند شمايم ولى بمن از خداوند متعال وحى ميرسد، كه البتّه خداوند شما خدائى است يكتا و هر كس كه به لقاء پروردگارش اميد مى‌دارد پس بايد كردارى شايسته پيشه كند و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك او قرار ندهد) در هنگام خفتن در بستر بخواند نورى از او تابيدن گيرد كه تا مسجد الحرام پرتو افكند و در تابش آن فرشتگانى باشند كه براى او تا بامدادان طلب آمرزش كنند.

١٣٥٦- عامر بن عبد اللّه بن جذاعه از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: هيچ كس نيست از بندگان خدا كه آيه آخرين سوره كهف (همان آيه مذكور در خبر پيشين- قل انّما انا ...) را بهنگام خواب تلاوت كند مگر اينكه هر ساعتى از شب كه بخواهد از خواب برخيزد.

١٣٥٧- سعد اسكاف از امام محمّد باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هر كس اين دعا را شب هنگام بخواند من ضامنم كه هيچ عقرب و گزنده‌اى به او آسيب نرساند تا صبح شود و آن دعا اين است: اعوذ بكلمات اللَّه التّامّات الّتى لا يجاوزهنّ بر و لا فاجر من شرّ ما ذرا و من شرّ ما برا و من شرّ كلّ دابّة هو آخذ بناصيتها، انّ ربّى على صراط مستقيم» كه معنى آن چنين است: