ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١١ - باب(در بيان نماز سفر)

بسته و خداوند تعالى بهمان لفظ در كتاب خود آن را ذكر فرموده است.

زراره و محمّد بن مسلم گويند: بآن حضرت عرض كرديم: كسى كه در سفر (نماز مقصوره را) چهار ركعت بخواند آيا نماز را اعاده ميكند يا نه؟ فرمود: اگر آيه تقصير را بر او خوانده و تفسير كرده‌اند و با اين وصف چهار ركعت خوانده در اين صورت نماز را اعاده مى‌كند، و اگر آن آيه را بر او نخوانده و او از مفاد آن آگاهى ندارد، در اين صورت بر او اعاده نماز لازم نيست؛ و همه نمازهاى واجب در سفر دو ركعتى است مگر نماز مغرب كه سه ركعت است و تقصير در آن جارى نيست، و رسول خدا ٦ در سفر و حضر آن را بحال خود گذاشت تا سه ركعت باشد.

رسول خدا ٦ به ذى خشب سفر فرمود، و اين محلّ بفاصله يك روزه راه از مدينه است و از مدينه تا آنجا دو بريد راه يا بيست و چهار ميل است (كه هشت فرسخ باشد) پس نماز را قصر خوانده و روزه را افطار فرمود و اين كار پس از آن سنّت گرديد.

و رسول خدا ٦ گروهى را كه وقتى آن حضرت افطار فرمود روزه گرفتند عصيانگر خواند، امام باقر ٧ فرمود: آرى آن جماعت همگى تا