ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٧ - باب(در بيان چگونگى نماز گرفتن خورشيد و ماه و زلزله و بادهاى مهلك و تاريكيهاى سخت و هولناك و علت آنها)

گويند: به آن حضرت عرض كرديم: نظر شما در مورد اين بادها كه مى‌وزد و تاريكيهائى كه پيش مى‌آيد چيست آيا بخاطر آمدن آنها بايد نماز خواند؟ آن حضرت فرمود: هر واقعه ترسناك و وحشت‌آور آسمانى كه حادث مى‌شود از تاريكى يا بادهايى ترس‌آور، براى آن بايد نماز كسوف (آيات) خواند تا متوقّف و برطرف شود (يا زمان اداى آن تا وقتى است كه واقعه آسمانى يا ترس آور برطرف شود).

١٥٢٧- محمّد بن مسلم و بريد بن معاويه از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام روايت كرده‌اند كه ايشان فرمودند: هر گاه كسوف يا يكى از آيات (مانند زلزله) واقع شد اين نماز (نماز آيات) را تا زمانى كه بيم از دست شدن وقت فريضه حاضره نباشد ميخوانى، و چنانچه مشغول نماز كسوف هستى و بيم فوت وقت فريضه دارى در اين صورت آن نماز (آيات) را قطع كن و ابتدا نماز فريضه را بجا آور و چون از فريضه فارغ شدى به همان جا كه نماز آيات را قطع كرده بودى بازگرد و دنباله نماز را تا پايان بخوان و آنچه را قبلا كرده بودى بحساب آور و خوانده شده بگير.

١٥٢٨- از على بن فضل واسطى روايت كرده‌اند كه گفت: به امام رضا ٧ عريضه‌اى نوشتم و سؤال كردم: هر گاه خورشيد و يا ماه بگيرد (كسوف يا خسوف رخ دهد) و من سواره باشم و نتوانم پياده شوم چه بايد بكنم؟ آن حضرت در پاسخ من مرقوم فرمود: بر همان مركب كه سوار آن هستى نماز كن.