ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤ - باب در بيان چگونگى و احكام نماز بيمار، و مدهوش و بىخبر، و ناتوان و شخصى كه بيمارى شكم داشته باشد، و پير كهن سال، و مانند ايشان

جلد دوم‌

[دنباله كتاب صلاة]

باب در بيان چگونگى و احكام نماز بيمار، و مدهوش و بى‌خبر، و ناتوان و شخصى كه بيمارى شكم داشته باشد، و پير كهن سال، و مانند ايشان‌

١٠٣٣- امام صادق ٧ فرمود: شخص بيمار ايستاده نماز ميخواند، و اگر بر اين كار قادر نباشد نشسته نماز ميخواند و چنانچه نشسته هم نتواند، بر پشت دراز كشيده نماز بخواند باين نحو كه تكبيرة الاحرام را بگويد آنگاه به قرائت پردازد، و هنگام ركوع چشمهايش را بر هم گذاشته آنگاه تسبيح ركوع را بگويد، و چون تسبيح گفت چشمانش را بگشايد، در اين حال گشودن چشمان بمنزله سر برداشتن از ركوع است، و چون خواهد سجده كند چشمان را بر هم نهد و بعد تسبيح سجده را بگويد، و وقتى تسبيح گفت، چشمها را بگشايد، در اين صورت باز كردن چشمان او بمنزله و بجاى سربرداشتن از سجود است، آنگاه تشهد ميگويد و نمازش را تمام ميكند.

شرح: «آن بخش از حديث را كه ميگويد اگر بيمار نتواند نشسته نماز بخواند، به پشت دراز بكشد حمل كرده‌اند بر زمانى كه بيمار نتواند بر پهلو دراز كشيده و نماز بخواند، در اين صورت مى‌تواند بر پشت خوابيده و نماز گزارد، زيرا ظاهرا خلافى نيست در اينكه خوابيدن بر پهلو مقدّم بر دراز كشيدن به پشت است، ولى در اينكه‌