ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٧ - باب وجوب نماز جمعه و فضيلت آن و نيز چگونگى خطبه و نماز جمعه

گفت، و روى گردانيدن بچپ و راست و پشت سر جايز نيست مگر بهمان اندازه كه در نماز بلا اشكال است، و نماز جمعه را بخاطر آن دو خطبه‌اى كه خوانده مى‌شود دو ركعت مقرّر ساخته‌اند، كه آن دو خطبه بجاى دو ركعت آخر نماز محسوب ميگردد، پس خطبه خود بمنزله نماز است تا امام از منبر فرود آيد.

١٢٣١- علاء از محمّد بن مسلم و او از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: وقتى امام از خطبه نماز جمعه فارغ مى‌شود و از منبر فرود مى‌آيد تا هنگامى كه اقامه نماز گفته مى‌شود در اين فاصله سخن گفتن شخص اشكالى ندارد، هر چند قراءت را بشنود يا آن را نشنود او را مجزيست.

١٢٣٢- سماعه از آن حضرت (امام صادق ٧) روايت كرده است كه فرمود نماز جمعه پشت سر امام دو ركعت است، و هر كس بتنهائى آن را بخواند در اين صورت چهار ركعت است.

شرح: «يعنى بايد نماز ظهر را مطابق هر روز بخواند».

١٢٣٣- حمّاد بن عثمان از عمران حلبى روايت كرده كه گفت: از امام صادق ٧ پرسيدند در مورد شخصى كه نماز جمعه را چهار ركعت ميگزارد آيا قراءت را در آن بلند ميخواند؟ فرمود: آرى و قنوت را هم در ركعت دوم ميخواند.