ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٢ - (باب ثواب احسان در باره علويان)

١٧٢٤- و معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: كسى كه در جايى آب بنوشاند كه آب در آنجا يافت شود، بمانند كسى است كه بنده‌اى را آزاد كرده باشد، و كسى كه در جايى آب بنوشاند كه آب در آنجا يافت نشود، بمانند كسى است كه نفسى را احياء كرده باشد، و كسى كه نفسى را احياء كند بمانند كسى است كه همگى مردم را احياء كرده باشد.

(باب ثواب احسان در باره علويان)

١٧٢٥- رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه بيكى از خاندان من احسانى بجا آورد به روز قيامت احسانش را تلافى ميكنم.

١٧٢٦- و نيز فرمود: من به روز قيامت شفيع چهار صنف خواهم بود اگر چه گناه مردم دنيا را با خود آورده باشند. كسى كه ذريّه‌ام را يارى كند، و كسى كه مالش را به هنگام تنگدستى به ذريّه من بذل نمايد، و كسى كه ذريّه مرا به زبان و دل دوست بدارد، و كسى كه در حوائج ذريّه من به هنگامى كه رانده و آواره شوند بكوشد.

١٧٢٧- و امام صادق ٧ فرمود: چون روز قيامت فراز آيد،