ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٨ - (باب فضل سخا و جود)

را، اگر چه بر حقّ باشى، واگذار.

١٧١٢- و رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه به گرفتن پاداش يقين داشته باشد دلش در انفاق سخاوتمند مى‌شود.

و خداى عزّ و جلّ فرموده است: و هر چه را كه انفاق كنيد خدا آن را پاداش ميدهد، و او بهترين روزى دهندگان است.[١]

١٧١٣- و امام صادق ٧ در معنى قول خداى عزّ و جلّ «كذلك يريهم اللَّه اعمالهم حسرات عليهم»[٢] فرمود: اين همان كسى است كه مال خود را بجا ميگذارد، و در اثر بخل در راه طاعت خداى عزّ و جلّ انفاق نمى‌كند، و آنگاه ميميرد، و آن مال را براى كسى ميگذارد كه آن را در طاعت خداى عزّ و جلّ يا معصيت خدا به كار مى‌بندد، پس اگر آن را در طاعت خدا به كار بست، مالدار بخيل مال خود را در ميزان عمل ديگرى مى‌بيند، و آن را بصورت حسرتى مينگرد، در صورتى كه مال متعلّق به او بوده است. و اگر آن را در معصيت خداى عزّ و جلّ بكار بست، در حقيقت اين همان مالدار بوده است كه او را بوسيله مال خود نيرو بخشيده است تا آن را در معصيت خداى عزّ و جلّ بكار برده است.

١٧١٤- و رسول خدا ٦ فرمود كسى كه زكات واجب را از

[١] سبأ: ٣٩

[٢] بقره: ١٦٧.