ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٣ - (باب اقسام روزه)

عمد افطار كرده،

٣- روزه دو ماه پياپى در كفّاره «ظهار» كه خداى عزّ و جلّ در باره آن فرموده است: و كسانى كه در باره زنان خود سنّت جاهلى ظهار را بكار بندند، (يعنى ايشان را در تحريم نسبت به خودشان به مادر خود تشبيه كنند) و پس از آن از گفته خود بازگردند و به خطاى خود پى برند و دوام همسرى خود را خوش داشته باشند ميبايد پيش از آنكه مقاربت كنند بنده‌اى آزاد كنند. اين حكم كه خداى مقرّر داشته است پندى براى شما است تا بار ديگر به چنين كارى مبادرت نكنيد، و خدا به آنچه شما بجا مى‌آوريد آگاه است. پس كسى كه دسترسى به اجراء اين حكم نداشته باشد ميبايد پيش از مقاربت دو ماه پياپى روزه بدارد. سوره مجادله: ٣ و ٤.

و ٤- روزه دو ماه پياپى در قتل خطا براى كسى كه امكان آزاد كردن بنده را نداشته باشد. و اين به مقتضاى قول خداى عزّ و جلّ است كه فرمود: و كسى مؤمنى را از روى خطا بكشد، پس ميبايد بنده مؤمنى را آزاد كند، و ديه‌اى به خانواده او بپردازد، تا قول خداى تعالى پس كسى كه آن [مال‌] را نيابد ميبايد دو ماه پياپى روزه بدارد. سوره نساء: ٢ و ٩.

و ٥- روزه سه روزه در كفاره قسم براى كسى كه امكان اطعام نداشته باشد، چنان كه خداى عزّ و جلّ فرموده است: پس كسى كه دسترسى به اطعام يا كسوه ده مسكين يا آزاد كردن بنده نداشته باشد، ميبايد سه روز روزه بدارد، اين كفاره قسمهاى شما است، آنگاه كه سوگند ياد كنيد. پس همگى اين روزه‌ها متوالى است، و متفرّق نيست.