ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩٦ - (باب قضاى روزه از طرف ميت)

٢٠٠٧- و ابن محبوب، از ابو ايّوب روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه روزه دو ماه پياپى از بابت كفاره ظهار بر ذمّه داشته، پس ماه ذى القعده را به روزه برگزار كرده، و ماه ذى الحجّه بر او وارد شده امام ٧ فرمود: ماه ذى الحجّه را به استثناى ايّام تشريق روزه مى‌دارد، و آنگاه در نخستين روز محرّم به مدّت سه روز روزه را ادامه مى‌دهد، و بر اين گونه دو ماه متوالى را روزه گرفته است و فرمود: براى چنين شخص روا نيست كه پيش از قضاى ايّام تشريق كه روزه نگرفته، با همسرش مقاربت كند، و در صورتى كه يك ماه را روزه بدارد، و از ماه بعد نيز چند روزى به روزه بگذراند، و آنگاه عارضه‌اى براى او رخ دهد، باكى نيست كه آن را قطع كند، و در فرصت ديگر روزه دو ماه را كامل سازد.

(باب قضاى روزه از طرف ميّت)

٢٠٠٨- أبان بن عثمان از ابو مريم انصارى از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: چون شخص چند روزى از ماه رمضان را روزه بدارد و پس از آن بيمار شود، تا بميرد، قضائى بر ذمه‌اش تعلّق نمى‌گيرد، و اگر صحّت خود را بازيابد، و بار ديگر بيمار شود، و پس از آن بميرد، و مالى داشته باشد، براى هر روزى مدّى از