ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٩ - باب(نماز خوف و هنگام حمله دشمن و مقابله با او و پيكار با شمشير تن بتن)

خود شكسته‌شده چهار ركعت است) به يك ركعت كوتاه مى‌كند. و آن حديث كه براى استادمان روايت شده خبريست كه حريز از امام صادق ٧ روايت كرده است.

١٣٤١- عبد الرحمن بن أبى عبد اللَّه از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت در مورد نماز زحف (يعنى هنگام رو در روئى دو لشكر و كشيدن شمشير و در آويختن با يك ديگر) فرمود: تكبير و تهليل است: (اللَّه اكبر و لا إله إلّا اللَّه ميگويد) خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً (يعنى: و اگر بيمناك بوديد و ترس داشتيد پس پياده يا سواره نماز كنيد).

١٣٤٢- و از ابى بصير روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ شنيدم كه ميفرمود: اگر در منطقه‌اى بودى كه خوفناك بود و از دزد يا درندگان ترس داشتى همچنان كه سوار بر چهار پايت هستى نماز كن.

١٣٤٣- و در روايت زراره از امام محمّد باقر ٧ آمده است كه فرمود: كسى كه از خطر حمله دزدان بيمناك است بر چهار پايش با ايماء نماز كند (يعنى قراءت انجام ميدهد و براى ركوع و سجود ايماء مى‌كند).

١٣٤٤- و در مورد نماز خوف رخصت داده شده كه: «هر گاه شخص از حمله‌