ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٩ - ضمانت دريافتكننده زكات، و زكات نقدين و مستحق زكات

١٦٠٩- و در روايت سماعه آمده است كه فرمود: اكوله (پروار) بابت زكات گرفته نمى‌شود- و مراد گوسفندى است كه براى خوراك زمستانى مى‌پرورانند) و نيز گوسفند نر و قوچ را كه در گله است نمى‌ستانند.

١٦١٠- و اسحاق بن عمّار از آن امام ٧ در باره سخل- يعنى بره- سؤال كرد كه: چه وقت زكات بر آن واجب مى‌شود؟ فرمود: زمانى كه مبدّل به «جذع» شود. يعنى به هفت ماهگى برسد و بنا به قول صاحب قاموس به سال دوم داخل شود.

ضمانت دريافت‌كننده زكات، و زكات نقدين و مستحقّ زكات‌

[١]

١٦١١- و امام على بن موسى الرضا عليهما السّلام فرمود: قبيله بنى تغلب از اداى جزيه اباء داشتند، و از عمر خواستند كه ايشان را از دادن آن معاف دارد، چون عمر از آن ترسيد كه آن قبيله به دولت روم بپيوندند، پس بر اين گونه با ايشان مصالحه كرد كه جزيه را از افرادشان بازگرفت، و زكاتشان را مضاعف ساخت، و ايشان به اين كار راضى شدند، پس حكم اين مصالحه كه آن را پذيرفتند و به آن رضايت دادند بر ايشان نافذ است، تا زمانى كه حقّ ظاهر گردد.

١٦١٢- و يعقوب بن شعيب از آن امام ٧ سؤال كرد كه: آيا آن‌

[١] العنوان زائد منا.