ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٦ - باب نوادر و اخبار متفرقه

٢٠٤٩- و آن امام ٧ فرمود: وصال در روزه، و سكوت روزى تا به شب روا نيست.

٢٠٥٠- و از بزنطى، از هشام بن سالم، از سعد خفّاف، از امام ابو جعفر ٧ روايت شده است كه گفت ما هشت نفر مرد در محضر آن امام بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم، آن حضرت ٧ فرمود: مگوئيد: اين رمضان است، يا رمضان رفت، يا رمضان آمد، زيرا رمضان نامى از نامهاى خداى عزّ و جلّ است، كه نه مى‌آيد، و نه مى‌رود، بلكه اين امر زوال پذير است كه مى‌آيد و مى‌رود، بلكه بگوئيد ماه رمضان، زيرا ماه اضافه به اسم است، و اسم اسم خداى عزّ و جلّ است، و آن ماهى است كه قرآن در آن نازل شده است، و خداى عزّ و جلّ آن را مثلى- يعنى حجّتى- و عيدى قرار داده است.

٢٠٥١- و غياث بن ابراهيم از امام صادق ٧ از پدرش از جدّش ٧ روايت كرده است كه فرمود: علىّ بن ابى طالب- صلوات اللَّه عليه- فرمود:

مگوئيد رمضان، بلكه بگوئيد ماه رمضان، زيرا شما نميدانيد كه رمضان چيست.

٢٠٥٢- و امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود: براى مرد مستحبّ است كه‌