ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦١ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

شرح: «مشهور جواز امامت زن است براى زنان در نماز واجب، و علامه حلّى در كتاب تذكرة الفقهاء گويد: اين قول جمله فقهاى ما است، و از ابن جنيد و سيّد مرتضى- رحمهما اللَّه- نقل شده است كه در نماز نافله نيز ميتواند امامت كند، و از اين كلام چنين استفاده مى‌شود كه در نوافل جماعت جايز است، مگر آنكه مراد از نافله نماز عيدين باشد و چون در زمان عدم حضور امام ٧ اين دو نماز و نماز استسقاء مستحب است لكن بجماعت انجام مى‌شود از اين رو نافله گفته شده است».

١١٧٨- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده گويد: بآن حضرت عرض كردم: آيا زن مى‌تواند براى زنان امامت كند؟ فرمود: نه، مگر در نماز بر ميّت مادام كه هيچ كسى يا مردى سزاوارتر از او بر اين كار نباشد، در اين صورت ميان زنان در صف ايشان مى‌ايستد و ابتدا او تكبير ميگويد و بعد زنان تكبير ميگويند.

١١٧٩- هشام بن سالم از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: نماز زن در صندوقخانه‌اش بهتر از نماز او در ميان اطاق است، و نماز او در اطاقش بهتر از نماز او در ميان خانه است (بعبارت ديگر نماز زن هر چه به پوشيدگى و پنهانى از انظار نزديكتر باشد نيكوتر و مقبولتر است، لذا نماز او در مسجد كه در معرض انظار است واضح است كه تا چه پايه از اين غرض دور و به كراهت نزديك است).

و هنگامى كه مرد براى زنى امامت ميكند، آن زن پشت سر مرد از جانب راست او مى‌ايستد، بمقدارى كه در حالت سجود، سرش محاذى زانوان مرد باشد.