ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

١١٣٤- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: همانا آخرين نمازى كه پيامبر خدا ٦ با مردم بجا آورد در يك جامه بود بدين صورت كه سمت چپ آن را روى شانه راست و سمت راست آن را روى شانه چپ انداختند (يعنى مثل پارچه‌اى كه معمولا روى دوش انداخته و دو سر آن را مخالف جهت يك ديگر بصورت «ضربدر» روى دو شانه مياندازند. يا اينكه يك طرف آن را لنگ كرده و طرف ديگرش را رداء ساخت) ميخواهى آن جامه را بتو نشان دهم؟ عرض كردم: بلى، راوى گويد: آن حضرت چادر شبى بيرون آورد و من آن را اندازه كردم طول آن هفت ذراع و عرض آن هشت وجب بود.

١١٣٥- عمر بن يزيد از امام صادق ٧ در مورد اين روايت سؤال كرد كه ميگويند نافله خواندن در وقت مقرّر هر فريضه‌اى سزاوار نيست حدّ اين وقت چه زمانى است؟ آن حضرت فرمود: هنگامى كه اقامه گوينده يا مؤذّن شروع به اقامه كند، به آن حضرت عرضه داشت: مردمان در مورد اقامه اختلاف نظر دارند، كدام اقامه مراد است؟ آن حضرت فرمود: اقامه اقامه‌كننده‌اى كه با او نماز ميخوانند.

شرح: «مراد آنست كه هنگامى كه اقامه گوينده «قد قامت الصّلاة» ميگويد و نماز بلافاصله پس از آن شروع مى‌شود خواندن نماز مستحبى سزاوار نيست».

١١٣٦- حفص بن سالم از امام صادق ٧ پرسيد: هنگامى كه مؤذن گويد: «قد قامت الصّلاة» آيا مردم برميخيزند يا منتظر مى‌نشينند تا امامشان بيايد؟