ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

١١٤٠- موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: همانا نماز گزاردن در صف اوّل جماعت از نظر ارزش و ثواب همانند جهاد در راه خداوند عزّ و جلّ است.

شرح: «مراد آنست كه هر چه زودتر بنماز حاضر شوند زيرا كه كسانى كه زودتر بنماز جماعت حاضر ميشوند صف اوّل را اشغال مى‌كنند».

١١٤١- حلبى از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

من اشكالى نمى‌بينم در صفهائى كه ميان ستونها تشكيل مى‌شود. (اعم از صفهائى كه ستونها آن را قطع ميكند يا ميان ستونها تشكيل مى‌شود و در واقع ستون در حكم حائل است و اين هر دو حالت ضررى ندارد).

١١٤٢- و نيز آن حضرت فرمود: صفهاى نماز را وقتى ميبينيد جايى از آن خللى يافته يا بازمانده و فاصله پيدا شده آن را پر كنيد، و اگر در صف اول فشار جمعيّت جاى ايستادن و نشستن را تنگ كرده ضررى به نماز تو نمى‌رساند كه به صف پشت سر خود بروى و در ميان فرجه بايستى و با حالت عدم انحراف از قبله (بدون آنكه پشت بقبله كنى) به عقب ميروى.

١١٤٣- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: سزاوار و شايسته است براى صفوف جماعت كه پر و بدون كاستى و متّصل بيكديگر باشد، و در ميان دو صف چندان فاصله نباشد كه بيش از برداشتن يك گام شود و اندازه آن فاصله مقدارى است كه چون انسان به سجده رود از زمين‌