ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٨ - باب(در بيان ثواب خواندن نماز شب)

باب (در بيان ثواب خواندن نماز شب)

١٣٦٠- جبرئيل ٧ بر پيامبر خدا ٦ نازل گرديد، آن حضرت به او فرمود: اى جبرئيل مرا موعظه كن، جبرئيل گفت: اى محمّد تو هر گونه كه مى‌خواهى زندگى كن (ولى بدان كه ناگزير) خواهى مرد، و هر كس را مى‌خواهى دوست بدار ولى بالاخره روزى از او جدا خواهى شد، و هر چه مى‌خواهى انجام ده كه بالاخره آن را ملاقات خواهى كرد، بدان كه شرف و بزرگى مؤمن نماز شب او است، و عزّت و سرافرازى مؤمن خوددارى او از آزار رسانيدن بمردمان است.

١٣٦١- و بحر السقّاء از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: از جمله نسيمهاى رحمت خداوند عزّ و جلّ اين سه چيز است: بيدارى و اشتغال به عبادت در شب، و افطار كردن روزه دار، و ملاقات و ديدار برادران ايمانى.

١٣٦٢- امام كاظم ٧ در مورد تفسير اين آيه كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: «و رهبانيّة ابتدعوها .... الآيه» (يعنى: و رهبانيّتى كه ايشان خود بدعت كردند و بر خويشتن لازم گردانيدند ما بر آنان مقرّر نكرده بوديم و اين بدعت را جز بقصد رضاى الهى نكرده بودند) فرمود: مراد از رهبانيّت نماز شب است.