ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٩ - باب(در بيان ثواب خواندن نماز شب)

١٣٦٣- امام صادق ٧ فرمود: شما را به نماز شب سفارش مى‌كنم كه آن سنّت پيامبر شما است و طريقه و شيوه صالحان و نيكوكاران پيش از شما، و برطرف كننده درد و ناخوشى از تن‌هاى شما است.

١٣٦٤- و هشام بن سالم از آن حضرت روايت كرده است كه در مورد اين آيه كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلًا (يعنى: همانا ناشئه و عبادت شبانه از حيث قولش (يا از حيث صدق قول) پايدارتر و باقوامتر و استوارتر است) آن حضرت فرمود: مراد برخاستن شخص است از بسترش در حالى كه مقصودش از اين كار فقط رضاى خداوند عزّ و جلّ باشد و هيچ چيز ديگر در نظر نداشته باشد.

١٣٦٥- امام صادق ٧ فرمود: مردم صبحگاهان كه از بستر خود برمى‌خيزند به سه گروه دسته بندى شده‌اند يا جزء يكى از اين سه گروه هستند: يك عدّه سود برده‌اند و ضرر نكرده‌اند، و يك گروه زيان ديده‌اند و بهره‌اى نيافته‌اند، و گروه آخر نه زيان ديده‌اند و نه سود برده‌اند، امّا گروه اوّل كه در طول شب سود برده‌اند و زيان نديده‌اند كسانى هستند كه از خواب برخاسته و وضو ساخته و نماز گزارند و به ذكر ياد خداوند عزّ و جلّ كنند اين گروه همان كسانى هستند كه سود برده و زيان نكرده‌اند، و امّا گروه دوّم كسانى هستند كه شب را در معصيت خداوند