ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٦ - باب(در بيان نماز حاجت)

عرشت كه عظمت و عزّت بسته بدان جا است (يا آن خصلتهاى ملكوتى و عرشى كه عزّت و شكوه آورد و بطور كلّى بحقّ عزّت و جلال عرشت) و بحقّ منتهاى رحمتت از كتابت (رحمتت كه به اوج رسيده و در لوح محفوظ يا قرآن تو متجلّى شده است) و به اسم اعظمت كه بالاترين است، و بحقّ كلمات تامّه‌ات كه بر محمّد و آل او درود فرستى و با من چنين و چنان كنى- كه بجاى چنين و چنان بايد حاجت خود را بگويد-).

باب (در بيان نماز حاجت)

١٥٤٢- مرازم از امام كاظم ٧ روايت كرده كه فرمود: هر گاه مصيبت و گرفتارى بزرگى برايت پيش آمد يا گريبانگيرت شد در روز به شصت مستمند و بى‌نوا تصدّق كن بدين نحو كه بر هر بى‌نوائى يك [نيم‌] صاع برابر صاع پيامبر ٦ از خرماى خشك يا گندم يا جو (صاع پيامبر ٦ پنج مدّ و صاع معروف چهار مدّ خرما يا گندم يا جو مى‌باشد) و چون شب شد در ثلث آخر شب غسل ميكنى و كم ارزش‌ترين و خشن‌ترين لباسى را كه خانواده‌ات معمولا مى‌پوشند بتن ميكنى با اين تفاوت كه بايد لنگى هم (بجاى زير جامه) با آن لباس به ميان ببندى آنگاه دو ركعت نماز ميكنى كه (پس از حمد ركعت اوّل) سوره‌