ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠١ - باب وجوب نماز جمعه و فضيلت آن و نيز چگونگى خطبه و نماز جمعه
در برابر هيبتش در جاى خود استوار مانده، و همه چيز در آستان سلطنت و ربوبيتش خاضع و خاشع گشته. خدائى كه آسمان را نگاه ميدارد از آنكه جز به اذن او بر زمين فرو افتد، و رستاخيز بپا نشود مگر به امر او، و در سراسر آسمانها و زمين چيزى پديد نيايد مگر آنكه معلوم او است، ما بر آنچه شده و هست او را سپاس ميگزاريم، و براى امور آينده خود از او يارى ميجوئيم، و از او آمرزش مىطلبيم و هدايت ميخواهيم، و شهادت ميدهيم كه جز او خداى يكتاى بىشريك معبودى نيست. خدائى كه أمير أميران و سرور سروران و سلطان زمين و آسمان است، خدائى كه قهّار است و كبير و متعال (تسخيركننده گردنكشان، و خوار و زبون سازنده ايشان، و بزرگ و والا) و صاحب جلال و اكرام، و قاضى و حاكم روز جزا، و پروردگار نياكان ما است.
و شهادت ميدهيم كه محمّد بنده و فرستاده او است، كه او را به آئين حقّ و به عنوان دعوتكننده به حقّ، و شاهد بر خلق بفرستاد، پس او رسالتها و پيامهاى پروردگارش را بهمان گونه كه مأمورش ساخته بود بىكم و كاست ابلاغ كرد. نه از مرز مأموريّت خود گامى فرا نهاد و نه از انجام آن كوتاهى كرد، و در راه خدا با دشمنان او بجهاد پرداخت، و در قيام به اين وظيفه نه سستى كرد، و نه ضعف و جبن از خود نشان داد، و با يك دلى در راه رضاى خدا در جمع بندگان او اخلاص ورزيد، در حالى كه بر شدائد و مصائب صابر بود، و اين صبر و تحمّل را بحساب خدا محسوب ميداشت، و اين جهاد سخت را همچنان ادامه داد، تا آنگاه كه خدا او را بسوى خود