ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٣ - باب(در بيان چگونگى نماز گرفتن خورشيد و ماه و زلزله و بادهاى مهلك و تاريكيهاى سخت و هولناك و علت آنها)

١٥٢٠- رسول خدا ٦ فرمود: بادها را ناسزا و دشنام مگوئيد زيرا آنها از طرف خدا مأمورند، همچنين كوهها را، و ساعتها را، و روزها را، و شبها را دشنام ندهيد كه شما گناه مى‌كنيد و ناسزا بخودتان بازمى‌گردد.

١٥٢١- و باز آن حضرت ٦ فرمود: هرگز بادى از مبدء خود خارج نشده مگر به اندازه و پيمانه مقدّر و معيّن مگر در زمان عاد كه بر مأموران و خزانه‌داران خود سركشى كرد و باندازه‌اى كه در سوراخ سوزنى مى‌گنجد بيش از معمول و متعارف هميشگى بيرون آمد و قوم عاد را هلاك ساخت.

١٥٢٢- و على بن رئاب از أبى بصير روايت كرده كه گفت: از امام باقر ٧ در مورد بادهاى معروف چهارگانه يعنى: شمال، جنوب، صبا و دبور سؤال كردم و به آن حضرت عرض كردم: همانا مردم ميگويند (يا در بين عامه مردم شايع است) كه باد شمال از بهشت، و باد جنوب از جهنم، مى‌آيد نظر شما چيست؟

آن حضرت فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ را لشكريانى است از باد كه هر كس را كه نافرمانى و معصيت خداوند كند بدان وسيله عذاب فرمايد، و هر بادى را فرشته‌اى گماشته شده كه فرمانش را اجرا مى‌كنند، پس هر گاه خداوند عزّ و جلّ اراده فرمايد تا قومى را به عذابى گرفتار سازد به فرشته‌اى كه بدان نوع از باد گماشته شده كه خدا ميخواهد بوسيله آن عذابشان نمايد وحى ميفرمايد (كه اين اراده الهى را اجرا كند) و آن فرشته نيز بنوبه خود به باد مورد نظر و تحت فرمان خويش دستور انجام آن را ميدهد و