ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٥ - باب(در بيان كراهت خواب پس از نماز صبح)

١٤٣٨- عمّار ساباطى از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هنگامى كه صبح دميد اين دعا را ميخوانى «الحمد للَّه فالق الاصباح، سبحان [اللَّه‌] ربّ المساء و الصّباح، اللّهمّ صبح آل محمّد ببركة و عافية و سرور و قرّة عين، اللّهمّ انّك تنزل باللّيل و النّهار ما تشاء، فانزل علىّ و على اهل بيتى من بركة السّماوات و الارض رزقا حلالا طيبا واسعا تغنيني به عن جميع خلقك».

يعنى: حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه شب را شكافته و صبح پديد مى‌آورد، منزّه است خداوند كه پروردگار شامگاه و بامداد است، بار خدايا اين روز را بر آل محمّد با بركت و تندرستى و خوشحالى و روشنى چشم صبح گردان، بار خدايا تو در شب و روز هر چه خود بخواهى نازل فرمائى، پس بر من و خانواده‌ام از بركت آسمانها و زمين روزى حلال و پاك و فراخى فرو فرست و بدان روزى مرا از همه بندگانت بى‌نياز فرما.

باب (در بيان كراهت خواب پس از نماز صبح)

١٤٣٩- علاء از محمّد بن مسلم و او از يكى از دو امام (حضرت باقر يا حضرت صادق عليهما السّلام روايت كرده گويد: از آن حضرت در مورد خواب پس از نماز صبح سؤال كردم كه چگونه است، فرمود: همانا روزى را در آن ساعت‌