ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٣ - (باب در بيان قضاء نماز شب)

آن حضرت عرض كردم: شخصى بيمار شده است آيا مى‌تواند نافله را ترك كند؟

آن حضرت در پاسخ فرمود: اى محمّد نافله كه واجب نيست (تا قضاى آن واجب باشد) اگر آن را قضا كرد كار نيكى است كه انجام داده، و اگر قضا نكرد بر او چيزى نيست.

١٤٣٢- و سليمان بن خالد از آن حضرت (امام صادق ٧) سؤال كرد كه قضاى وتر را بعد از ظهر مى‌توان كرد، آن حضرت فرمود: هميشه وتر را قضا كن (هر چند بعد از ظهر باشد) آنچنان كه از تو فوت شده است.

١٤٣٣- و حمّاد بن عثمان از آن حضرت (امام صادق ٧) سؤال كرد و گفت: گاه صبح ميكنم يا صبح مى‌شود و نماز وتر نكرده‌ام و تا شب نيز نميتوانم قضا كنم، چگونه بايد آن را قضا كنم؟ آن حضرت فرمود: همان مقدار كه قضا شده بخوان.

شرح: «منظور از چگونه قضا كنم اينست كه وتر را سه ركعت قضا كنم يا چهار ركعت آنچنان كه عامّه گويند و آنچنان كه در بعضى روايات آمده است كه جملگى حمله بر تقيّه شده است از جمله روايت كرده‌اند از أبى بصير كه از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: نماز وتر سه ركعت است تا وقت زوال يا نماز پيشين، و چون خورشيد از نصف النّهار (ظهر) گذشت پس چهار ركعت مى‌شود. و در همين خصوص از كردويه همدانى روايت كرده‌اند كه گفت: از أبى الحسن ٧ در مورد قضاى وتر پرسيدم، آن حضرت فرمود: آنچه بعد از زوال قضا ميكنى شفع است بصورت دو ركعت دو ركعت.»

١٤٣٤- و حريز بن عبد اللّه از آن حضرت (امام صادق ٧) روايت كرده است كه فرمود: پدرم ٧ گاهى پيش مى‌آيد كه تا بيست وعده نماز وتر