ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٩ - (باب درودن زراعت و چيدن ميوه)

(باب درودن زراعت و چيدن ميوه)

خداى تعالى فرمود: «و حقّ آن را در روز درودن آن اداء كنيد»، و كيفيت آن چنين است كه با دست خودت خوشه‌ها را، دسته‌اى از پس دسته‌اى بردارى و به مسكينى از پى مسكينى بدهى، تا از اداى حق آن فراغت يابى. و به هنگام بريدن خوشه‌هاى خرما، مشتى پر از پى مشتى پر ببخشى تا از آن فارغ شوى، و همچنين از چيدن ميوه مشتى پر از پس مشتى پر عطا كنى تا از آن فراغت يابى، و همى بايد تا براى دشتبان و باغبانى كه درون مزرعه و باغ سرگرم حفظ و حراست است، مزدى معلوم بجاى نهد و از خرمابن معافاره و امّ جعرور را- كه از بدترين اقسام خرما است واگذاشت، و يك و دو و سه خرمابن با ميوه‌اش را براى بوستان بان، به پاداش حفظ و حراستى كه انجام داده است باقى گذار، و اما قول خداى تعالى: وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ*. پس مراد از اسراف در اينجا اين است كه با هر دو دست ببخشى.

١٦٦٤- و امام صادق ٧ فرمود: شبانه درو مكن، و شبانه خوشه‌هاى خرما را مبر، و شبانه ميوه را مچين، و شبانه قربانى مكن، و شبانه بذر ميفشان، زيرا كه تو در بذر افشاندن هم بمانند وقت درو همى بخشى، و چون به هنگام‌