ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٤ - باب(در بيان دعاها و ذكرهائى كه شخص بهنگام آرميدن در بسترش ميخواند)

إليك، و وجّهت وجهي إليك، و فوّضت أمري إليك، و ألجأت ظهري إليك، و توكّلت عليك رهبة منك و رغبة إليك. لا ملجأ و لا منجا منك إلا إليك، آمنت بكتابك الّذى أنزلت، و رسولك الّذي أرسلت» (معنى آن اينست: با استعانت از خداوند يا نام او و ياورى او، بار خدايا من خود و جان خويش را بتو تسليم مى‌كنم، و روى خود را بسوى تو متوجّه مى‌سازم، و كار خود به تو واميگذارم، و تو را پشت و پناه خويش ميدانم، و بخاطر ترس از تو و ميل و رغبت كه بتو دارم بر تو توكّل مى‌كنم، كه هيچ پناهگاهى و جاى نجاتى از تو نيست مگر بسوى خودت، به كتابى كه فرو فرستاده‌اى و به پيامبرى كه تو برانگيخته‌اى ايمان دارم) آنگاه تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را ميگويد. و كسى را كه در وقت خواب يا در خواب ترسى دست دهد بايد هنگامى كه به بستر ميرود سوره قل أعوذ بربّ الناس و قل اعوذ برب الفلق و آية الكرسى را بخواند.

١٣٥٢- و علاء از محمّد بن مسلم از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: شايسته است كه شخص هنگام خواب اين دعا را فراموش نكند: «أعيذ نفسي و ذرّيتي و أهل بيتي و مالي بكلمات اللَّه التّامّات من كلّ شيطان و هامّة و من كلّ عين لامّة» يعنى: (من خويشتن را و فرزندان و دودمان خود را و خانواده‌ام و دارائيم را در پناه اسماء اعظم الهى قرار ميدهم از آسيب و شرّ هر شيطانى و هر گزنده‌اى و از آسيب هر چشم زخمى، يا هر چشمى كه گزند رساند). و حضرت‌