ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦١ - (باب روزه يوم الشك)
روز كه مردم در آن شكّ مىكنند، در محضر امام صادق ٧ بودم، پس آن امام غلام خود را فرمود: برو و بنگر كه آيا امير روزه گرفته است يا نه؟ آن غلام رفت، و بازآمد، و گفت: نه. امام فرمود تا غذا حاضر كردند، و ما با آن حضرت غذا صرف كرديم.
١٩٢٧- و امام صادق ٧ فرمود: اگر بگويم كه ترككننده تقيّه مانند ترككننده نماز است، هر آينه راست گفتهام.
١٩٢٨- و آن امام ٧ فرمود: كسى كه تقيّه ندارد دين ندارد.
١٩٢٩- و عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى، از سهل بن سعد، روايت كرده است كه گفت: از امام رضا ٧ شنيدم كه مىفرمود: «روزه با رؤيت است، و افطار با رؤيت است، و كسى كه پيش از رؤيت با استناد به رؤيت كسى كه هلال با رؤيت او ثابت نشده است روزه بگيرد، يا افطار كند، از ما نيست. سهل گفت:
گفتم: يا ابن رسول اللَّه، پس نظر شما در باره يوم الشّكّ چيست؟ فرمود: پدرم از جدّم از پدرانش عليهم السّلام براى من حكايت كرد كه امير المؤمنين ٧ فرمود: هر آينه اگر روزى از ماه شعبان را روزه بدارم، براى من خوشايندتر از آن است كه روزى از