ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٧ - باب(در بيان نماز سفر)

مختلف ميخواند و بهر جانب كه چهار پا رو ميكند، روى او نيز بهمان سمت است، اين كار چه صورت دارد؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

١٢٩٨- علىّ بن يقطين از امام موسى كاظم ٧ سؤال كرد:

شخصى كه بسفرى رفته و در حال سفر مشغول نماز است، در اثناى آن حال (كه بناى نماز را بر قصر گذاشته) در اراده‌اش تغيير پيدا شود و عزم كند كه در آن شهر يا منزل ده روز يا بيشتر توقّف نمايد، در اين صورت تكليف او چيست؟ آن حضرت فرمود:

هر گاه قصد اقامت كند (هر چند در حين نماز) نماز را تمام ميخواند. همچنين از آن حضرت سؤال كرد هر گاه شخصى برادر مؤمن خود را كه بسفر ميرود تا مسافتى (معادل هشت فرسخ يا بيشتر) بدرقه كند كه لازم باشد نماز را كوتاه بخواند و روزه را افطار كند، آيا اين عمل (كه بخاطر مشايعت برادر مؤمن خود نماز را قصر و روزه را افطار كند) جايز است؟ آن حضرت فرمود: اين كار اشكالى ندارد.

و نيز خواندن دو نماز (ظهر و عصر- مغرب و عشاء) در يك زمان و پشت سر هم چه در سفر و چه در حضر، با علّت و بدون علّت اشكالى ندارد.

و نيز اشكالى ندارد كه در سفر نماز مغرب را به تأخير اندازند تا آنگاه كه سرخى مغربى ناپديد شود.

و هر گاه مسافر در پى يافتن منزل و استراحتگاه باشد، در اين صورت اشكالى ندارد كه نماز مغرب را تا يك چهارم از شب گذشته به تأخير اندازد.

شرح: «البتّه در بعضى از روايات از جمله در موثّق كالصحيح از امام صادق ٧ روايت شده كه آن حضرت فرمود در سفر وقت نماز مغرب تا ثلث از شب‌