ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٧ - (باب فضيلت صدقه)

خود را بر دوش مردم بيفكند! ملعون است، ملعون است كسى كه عائله‌اش را بى‌سر و سامان بگذارد.

١٧٤٢- و امام أبو الحسن رضا ٧ فرمود: مرد را همى سزد كه زندگى عيالش را توسعه دهد، تا مرگش را آرزو نكنند.

١٧٤٣- و از امام صادق ٧ در باره سائلى پرسيدند كه سؤال ميكند و حقيقت حال او معلوم نيست. امام فرمود: به سائلى كه در دل خود نسبت به او احساس رحم كردى چيزى بده. و فرمود: پائين‌تر از درهم به او عطا كن. گفتم: بيشتر چيزى كه عطا مى‌شود چيست؟ فرمود: آن چهار دانق يعنى چهار ششم يك درهم است.

١٧٤٤- و وصّافى از امام ابو جعفر ٧ روايت كرده است كه فرمود:

از جمله اسرارى كه خداى عزّ و جلّ با موسى ٧ نجوى كرد اين بود كه: فرمود:

اى موسى، سائل را با بذلى قليل يا با ردّى جميل محترم دار، زيرا بسا اتّفاق مى‌افتد كه كسى نزد تو مى‌آيد كه نه انس است و نه جنّ، بلكه فرشته‌اى از فرشتگان خداى رحمان است كه ايشان تو را در آنچه من به تو عطا كرده‌ام مى‌آزمايند، و از آن نعمتى كه انعام نموده‌ام از تو سؤال ميكنند. پس بنگر تا چه خواهى كرد، اى پسر عمران.