ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٨ - (باب فضيلت صدقه)

١٧٤٥- و آن امام ٧ فرمود: به سائل اگر چه بر پشت اسب تكيه زده باشد چيزى بده.

١٧٤٦- و رسول خدا ٦ فرمود: سؤال سائل را ردّ مكنيد، زيرا اگر چنين نبود كه مسكينان دروغ ميگويند، كسى كه ايشان را رد ميكرد رستگار نميشد.

١٧٤٧- و از وليد بن صبيح روايت شده است كه گفت: در محضر امام صادق ٧ بودم كه سائلى بنزد آن حضرت آمد، پس چيزى به او عطا كرد، آنگاه سائلى ديگر درآمد، امام فرمود: خدا روزيت را وسعت دهاد! سپس فرمود:

هر گاه كسى صاحب مالى بالغ بر سى يا چهل هزار درهم باشد، و بخواهد كه چيزى از آن را باقى نگذارد مگر آنكه در موضع شايسته‌اى قرار دهد، هر آينه ميتواند چنين كند، ولى در اين صورت بدون هيچ گونه مالى باقى خواهد ماند، و از جمله سه نفرى خواهد بود كه دعاى ايشان ردّ مى‌شود: گفتم آنان كيانند؟ فرمود: يكى از ايشان مردى است كه مالى داشته و آن را در [غير] موردش انفاق كرده، و آنگاه گفته است. خدايا مالى را روزيم ساز، پس خداى عزّ و جلّ ميگويد: آيا آن را روزيت نساختم؟ و ديگر مردى كه در