ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٠ - باب(در بيان نماز عيد فطر و عيد قربان)

يك ديگر پيشى بگيرند، پس گروهى در اين ميدان تاختند و به خشنودى الهى فائز شدند، و عدّه‌اى ديگر عقب افتادند و تقصير كردند و زيان ديدند، پس شگفتا و بسيار شگفتا از آنكه بخنده و بازى مشغول باشد در چنين روزى كه نيكوكاران در اين روز پاداش مى‌يابند، و تقصيركاران زيان مى‌بينند، و قسم بخدا كه اگر حجاب از ميان برخيزد و پرده كنار رود بى‌ترديد و حتما نيكوكار مشغول نيكوكارى خود شود و بدكردار گرفتار زشتكارى خود باشد.

١٤٨٠- امام باقر ٧ فرمود: هيچ عيد قربان و عيد فطرى نمى‌آيد مگر اينكه در آن روز غم و اندوه براى آل محمّد تازه مى‌شود، پرسيدند: چرا چنين مى‌شود؟ آن حضرت فرمود: زيرا آل محمّد مى‌بينند كه حقشان در دست ديگران است.

و نماز عيد فطر و عيد قربان دو ركعت است و قبل و بعد از آن دو، تا هنگام زوال نماز نافله‌اى نيست، و اين دو نماز خوانده نمى‌شود مگر با امام و به جماعت، و اگر كسى در نماز جماعت به امام نرسد ديگر نمازى ندارد و نماز او نماز نيست اگر بغير جماعت كند و قضاء آن هم بر او نيست، و با آن دو نماز أذان و اقامه نيست، أذان آن‌ها طلوع خورشيد است، امام شروع مى‌كند و يك تكبير (تكبير احرام) مى‌گويد، آنگاه حمد ميخواند و بعد سوره سبّح اسم ربّك الاعلى را ميخواند، سپس پنج تكبير ميگويد و در فاصله هر دو تكبير قنوت ميخواند، و با تكبير هفتم كه تكبير ركوع است‌