ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

آن حضرت فرمود: نه، بلكه برپا مى‌ايستند در اين حال اگر امام آنان آمده بود كه با او نماز ميخوانند و اگر نيامده بود بايد دست يكى از حاضران را گرفته او را پيش بدارند و باو اقتدا كنند.

١١٣٧- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

هنگامى كه اقامه نماز گفته شد سخن گفتن بر امام و تمامى حاضران در مسجد حرام مى‌شود، مگر در مورد تعيين و پيش انداختن امام.

شرح: «يعنى اينكه بگويند فلانى، تو امامت كن».

١١٣٨- از محمّد بن مسلم روايت كرده‌اند كه گفت: (از امام باقر ٧) سؤال كردند در باره مردى كه دو نفر را امامت كند، آن حضرت فرمود:

جلو مى‌ايستد و آن دو نفر پشت سر او قرار ميگيرند و ميان آن دو نمى‌ايستد، و باز سؤال كردند در مورد اينكه دو نفر مى‌توانند به جماعت نماز كنند؟ آن حضرت فرمود: بلى، يكى از آن دو كه امام باشد ديگرى را در سمت راست خود قرار ميدهد.

١١٣٩- و باز آن حضرت فرمود: رسول خدا ٦ به مأمومين فرمود: صفهاى خود را راست و درست كنيد كه من شما را از پشت سر خود چنان مى‌بينم كه از پيش روى و مقابل خويش مى‌بينم، و با يك ديگر در ترتيب مخالفت نكنيد كه خداوند در ميان دلهاى شما مخالفت و دوگانگى اندازد.