ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٨ - (باب روزه حائض و مستحاضه)

(باب روزه حائض و مستحاضه)

١٩٨٨- و ابو الصّباح كنانى در روايت خود آورده است كه به امام صادق ٧ معروض داشتم كه: زنى سحر را در حال روزه داشتن صبح كرده، و چون روز بالا آمده، يا ساعتهاى آخر روز فرا رسيده، حائض شده است. در اين صورت آيا بايد افطار كند؟ فرمود: آرى. و اگر قبل از مغرب بوده بايد افطار كند.

همچنين در باره زنى سؤال كردم كه در اوّل روز در ماه رمضان پاك شده و غسل نكرده است، و چيزى هم نخورده است، در اين صورت بايد نسبت به آن روز چه كند؟ فرمود: روزه‌اى بر عهده ندارد، و باكى بر او نيست.

١٩٨٩- و از علىّ بن مهزيار روايت شده است كه گفت: به آن امام نوشتم كه زنى در نخستين روز از ماه رمضان از حيض يا خون نفاس خود پاك شده، و پس از آن مستحاضه شده است، ولى در اين حال نماز خوانده و همگى ايام ماه رمضان را روزه گرفته، بى‌آنكه وظيفه مستحاضه را دائر بر انجام غسل براى هر دو نماز بجا آورده باشد، در اين صورت آيا روزه و نماز او جايز است يا نه؟ پس امام ٧ در جواب او