ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٦ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

نرسانند، و نيز امام ذكر «السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين» را بگوش مأمومين برساند.

١١٩١- امام صادق ٧ فرمود: عبد اللَّه مسعود با دو چيز كه از پيش خود گفته بود نماز مردم را باطل ساخت، يكى اينكه گفت (پس از ركوع بگوئيد) «تبارك اسمك و تعالى جدّك»- يعنى بزرگوار است نام تو و بلند است بخت تو- و اين سخن را جنّيان از روى نادانى گفتند و خداوند تبارك و تعالى از قول ايشان آن عبارت را حكايت فرموده است (در سوره جنّ)، و دوّم چيزى كه ابن مسعود از پيش خود ساخت اينكه گفت: «السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين» را در تشهّد اوّل بگويند امّا در تشهّد دوّم بعد از شهادتين، گفتن اين سلام اشكالى ندارد، زيرا نمازگزار در تشهّد آخر وقتى شهادتين را بگويد ديگر از نماز فارغ شده و سلام كه موجب قطع نماز است خللى بنماز وارد نمى‌سازد.

١١٩٢- علىّ بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال كرد:

شخصى كه پشت سر امام نماز جماعت ميخواند و امام تشهّد را طولانى مى‌كند و او را بول ميگيرد يا بيم داشته باشد كه كارى يا چيزى از دست برود يا دردى عارض او شود چه بكند؟ آن حضرت فرمود: سلام ميدهد و از نماز فارغ مى‌شود و امام را بحال خود ميگذارد.