ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٤ - (باب حدى از عمر كه كودكان چون به آن حد برسند مجبور به روزه داشتن مىشوند)

اندازه طاقتش به روزه واميدارند، پس اگر تا ظهر يا بعد از آن طاقت آورد، تا همان وقت روزه مى‌گيرد، ولى چون گرسنگى يا تشنگى بر او چيره شد افطار مى‌كند.

١٩٠٤- و اسماعيل بن مسلم از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود: زمانى كه پسر طاقت روزه گرفتن سه روز پياپى را بياورد، روزه ماه رمضان بر او واجب شده است.

١٩٠٥- و سماعه از آن امام ٧ در باره كودك سؤال كرد كه چه وقت بايد روزه بگيرد؟ فرمود: زمانى كه نيروى روزه گرفتن را بدست آورده باشد.

١٩٠٦- و در روايت معاوية بن وهب آمده است كه گفت: از امام صادق ٧ سؤال كردم كه كودك در چند سالگى مى‌بايد به روزه گرفتن گمارده شود؟ فرمود: زمانى كه به سنّ پانزده سالگى و يا چهارده سالگى رسيد، پس اگر قبل از اين خود روزه گرفت او را بحال خود گذار، و پسر من فلانى پيش از اين سنين روزه مى‌گرفت و من او را بحال خود وامى‌گذاشتم.

١٩٠٧- و در روايت ديگر پسر بعد از احتلام و دختر وقتى كه خون حيض ديد تكليف روزه يافته و بر آن دو واجب شود.