ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٢ - (باب آداب شخص روزهدار و چيزهائى كه روزهاش را ميشكند يا نمىشكند)

باره مردى سؤال كردم كه در ماه رمضان جنب مى‌شود، و آنگاه بيدار مى‌گردد، و بار ديگر مى‌خوابد و باز بيدار مى‌شود، و پس از آن مى‌خوابد تا به صبح داخل مى‌گردد. فرمود:

روزه‌اش را بپايان مى‌برد، و روزى ديگر به عنوان قضا روزه مى‌دارد، ولى اگر بيدار نشد تا صبح دميد، روزه‌اش را بپايان مى‌برد، و اين روزه او را كفايت مى‌كند.

١٨٩٩- و عبد اللَّه بن سنان از آن امام در باره مردى سؤال كرد، كه روزه قضاء ماه رمضان را بجا مى‌آورد، و از اوّل شب جنب مى‌شود، و تا آخر شب غسل نمى‌كند و چنين مى‌پندارد كه فجر دميده است. فرمود: آن روز را روزه نمى‌دارد، و روزى ديگر روزه مى‌گيرد.

١٩٠٠- و عيص بن قاسم از آن امام در باره مردى سؤال كرد، كه در ماه رمضان مى‌خوابد و محتلم مى‌شود، و آنگاه بيدار مى‌گردد، و بار ديگر پيش از آنكه غسل كند مى‌خوابد، فرمود: باكى نيست.

١٩٠١- و محمّد بن فضيل، از ابو الصّبّاح كنانى، روايت كرده است، كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه روزه گرفت، و آنگاه پنداشت كه خورشيد ناپديد شده است، و آسمان در آن حال ابرى بود، و از اين رو افطار