ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٤ - (باب وقتى كه خوردن و آشاميدن بر روزهدار حرام مىشود، و نماز صبح در آن حلال ميگردد)

سؤال كردند كه: وقت افطار پيش از نماز است، يا بعد از آن؟ فرمود: اگر گروهى با شخص روزه دار باشند كه از بازداشتن ايشان از صرف شام بيم كند، نخست با ايشان روزه را بگشايد، و اگر جز اين باشد، نخست نماز بخواند و پس از آن روزه‌اش را بگشايد.

(باب وقتى كه خوردن و آشاميدن بر روزه‌دار حرام مى‌شود، و نماز صبح در آن حلال ميگردد)

١٩٣٤- عاصم بن حميد، از ابو بصير ليث مرادى روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ سؤال كردم كه چه وقت طعام بر روزه دار حرام مى‌شود، و نماز- نماز فجر- حلال مى‌گردد؟ امام فرمود: زمانى كه فجر در پهناى افق گسترش يابد، و به صورت قماش لطيف كتّانى سفيد در آيد، طعام بر روزه دار حرام مى‌شود، و نماز- نماز فجر- حلال مى‌شود. گفتم: مگر ما تا طلوع خورشيد فرصت نداريم؟

فرمود: هيهات تو را به كجا مى‌برند؟- حواست كجاست- آن گونه نماز، نماز كودكان است.

١٩٣٥- و ابو بصير از يكى از آن دو امام عليهما السّلام در تفسير قول خداى‌