ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

كه سوره‌هاى كوتاه مثل «و الشّمس و ضحيها» و امثال آن را بخوانى.

١١٥٥- همانا پيامبر خدا ٦ روزى براى اصحاب خود امامت ميفرمود، كه صداى گريه كودكى بگوش آن حضرت رسيد، پس نماز را كوتاه و سبك بپايان رسانيد (تا مادر طفل كه در نماز بوده زودتر از نماز فارغ شود و بكودك خود پردازد).

و بر امام است كه در نماز جهريّه قراءت را با صداى متوسّط (نه بسيار بلند و نه بسيار آهسته) بخواند، زيرا خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد «نمازت را بلند مخوان، و بسيار آهسته نيز مخوان».

و چون امام از خواندن حمد فارغ شود، كسى كه پشت سر او است بايد بگويد: «الحمد للَّه ربّ العالمين» و جايز نيست پس از خواندن سوره حمد مأمومين «آمين» بگويند، زيرا اين كلمه را نصارى ميگويند.

١١٥٦- زراره و محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: امير المؤمنين ٧ ميفرمود: هر كس پشت سر امامى كه به او اقتدا كرده قراءت را خود بخواند و بميرد بر غير فطرت اسلام مرده است.

شرح: «ممكن است خبر در مورد نمازهاى جهريه كه صوت امام را ميشنود باشد نه مطلق و ذيل خبر، اين معنى را تأييد مى‌كند از حيث مناسبت».