ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٧ - (باب خمس)

فرمود: هر آينه من درهمى را از يكى از شما ميستانم، در صورتى كه خود از ثروتمندترين مردم مدينه‌ام. از اين كار جز اين نمى‌خواهم كه شما پاك و پاكيزه شويد.

١٦٥٩- و از يونس بن يعقوب [بن قيس بجلى‌] روايت است كه گفت:

«من در محضر امام صادق ٧ بودم كه مردى از قمّاطان‌[١] به آن حضرت آمد، و گفت: فدايت شوم، سودها و ثروتها و تجارتهائى به دست ما مى‌افتد كه مى‌دانيم حقّ شما در آن ثابت است، و ما در اداء آن مقصّريم. پس امام ٧ فرمود: اگر امروز در اين شرائطى كه بر جامعه مسلمين حاكم است- ما شما را به اداى آن حقوق مكلّف سازيم، در باره شما انصاف نداده‌ايم.

١٦٦٠- و از على بن مهزيار روايت شده است كه گفت: در نامه‌اى از امام ابو جعفر ٧ به مردى كه از آن حضرت خواسته بود تا او را در خوردن و آشاميدنش از مال خمس بحلّ كند، به خط آن حضرت خواندم كه نوشته بود: كسى كه به چيزى از حقّ من احتياج شديد داشته باشد استفاده از آن براى او حلال است.

١٦٦١- و أبان بن تغلب از امام صادق ٧ روايت كرده است كه‌

[١] قماط- چنان كه زمخشرى در اساس البلاغه آورده- كسى است كه گوسفند را از مركز مخصوص آن ميگيرد، و دست و پاى آن را مى‌بندد تا آن را بر مشترى عرضه كند- و صنف قماط همان صنفى است كه به مناسبت جلب گوسفند آن را جلاب نيز ميگويند.