ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٦ - (باب خمس)

امير المؤمنين، من مالى به دست آورده‌ام كه در تحصيل آن سهل‌انگارى كرده‌ام- و مسائل حلال و حرام را به دقّت منظور نداشته‌ام- پس آيا براى من توبه‌اى هست؟ فرمود: خمس آن را نزد من آور، پس آن مرد چنين كرد، آنگاه امام ٧ به او فرمود: آن مال از آن تو است، زيرا مرد چون تائب شود مال او نيز با او توبه ميكند.

١٦٥٦- و از امام ابو الحسن ٧ در باره كسى سؤال كردند كه آن گروه- يعنى حكّام جور- زكات مالش يا خمس غنيمتش را ميگيرند، در اين صورت آيا آنچه از او گرفته شده بابت زكات و خمس او محسوب مى‌شود؟ فرمود: آرى.

١٦٥٧- و از ابو علىّ بن راشد روايت شده است كه گفت: به امام ابو الحسن سوّم ٧ معروض داشتم كه «چيزى نزد ما مى‌آورند، و ميگويند: اين، از مال ابو جعفر ٧ است كه نزد ما بوده است، پس در اين ميان تكليف ما چيست و چه بايد بكنيم؟ پس امام ٧ فرمود: هر چيزى كه به مقتضاى منصب امامت به پدرم ٧ تعلّق داشته است، اكنون متعلق به من است، و چيزى كه غير از اين باشد، به مقتضاى كتاب خدا و سنّت پيامبرش ٦ ميراث است.

١٦٥٨- و عبد اللَّه بكير از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه‌