ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٦ - (باب اقسام روزه)

فرمود: در ليلة الشّك نيّت مى‌كند كه او از بابت شعبان صائم است، پس اگر معلوم شد كه آن روز از ماه رمضان بوده همان روزه براى او كفايت مى‌كند، و اگر معلوم شد كه آن روز از ماه شعبان بوده براى او ضررى نداشته است.

گفتم: چگونه يك روزه تطوّع- كه عمل مستحبّ است- براى يك روزه واجب كفايت ميكند؟ فرمود: اگر كسى روزى از ماه رمضان را بعنوان تطوّع روزه گرفت در حالى كه نمى‌دانست كه آن روز از ماه رمضان است، و بعد به اين امر واقف شد همان روزه براى او كافى است، زيرا روزه گرفتن آن روز واجب بوده و اين شخص هم آن روز را بخصوص روزه گرفته است.

٥- و روزه وصال حرام است. ٦- و روزه صمت يعنى امساك در سخن گفتن- حرام است. ٧- و روزه نذر معصيت حرام است. ٨- و روزه دهر- يعنى همگى ايّام عمر حرام است.

و امّا روزه‌اى كه صاحبش در باره آن از اختيار برخوردار است، روزه جمعه و پنجشنبه و دوشنبه، و روزه بيض- يعنى سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم- و روزه شش روز شوّال بعد از ماه رمضان، و روزه روز عرفه، و روز عاشورا است. كه صاحب همگى اينها مختار است كه روزه بدارد يا افطار كند.

و اما روزه اذن، پس زن جز با اذن شوهرش، و غلام جز با اذن مولايش، و