ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٣ - (باب ثواب روزه شعبان)

يك سال راه از او دور مى‌گردد، و كسى كه سه روز روزه بدارد بهشت بر او واجب مى‌شود.

و من آنچه را كه در اين باب روايت شده‌ام در كتاب «فضائل رجب» آورده‌ام.

(باب ثواب روزه شعبان)

١٨٢٣- ابو حمزه ثمالى از امام ابو جعفر ٧ روايت كرده است، كه فرمود: كسى كه شعبان را روزه بدارد، آن روزه او را از هر گونه لغزشى و وصمتى و با دره‌اى پاك‌كننده است. ابو حمزه گفت: پس به امام ابو جعفر ٧ گفتم:

وصمت چيست؟ فرمود: قسم در معصيت، و نذر در معصيت، و هيچ گونه نذرى در معصيت تحقّق نمى‌پذيرد. گفتم: پس بادره چيست؟ فرمود: بادره قسم به هنگام خشم است، و توبه آن پشيمانى از آن است.

١٨٢٤- و حسن بن محبوب، از عبد اللَّه بن مرحوم أزدى روايت كرده است، كه گفت: امام صادق ٧ را شنيدم كه مى‌فرمود: كسى كه نخستين روز از شعبان را روزه بدارد البته بهشت بر او واجب مى‌شود، و كسى كه دو روز روزه بدارد، خدا در هر روز و شب در دار دنيا به نظر لطف در او مى‌نگرد، و در بهشت نگريستن بسوى او را دوام مى‌بخشد، و كسى كه سه روز روزه بدارد، خدا در هر روز از عرش‌