ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣١ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)

عافيتت را بر من بگستر، و كرامتت را به من ارزانى دار. نيرومند است پناهنده تو، و جليل است ثناى تو، و معبود حقّى جز تو نيست.

خدايا مرا پيرو صالحان از دوستانت كه در اعصار گذشته مى‌زيسته‌اند، قرار ده، و به ايشان ملحق ساز، و در برابر كسانى از ايشان كه سخن صدقى در باره تو گفته‌اند مطيع و منقاد فرما. و من به تو پناه ميبرم- اى معبود من- از آنكه گناهم و ظلمم و اسرافم در باره خودم، و پيرويم از هواى دلم و سرگرميم به شهواتم چندان بر من احاطه كند، كه ميان من و رحمت و رضوان تو حاجب و حائل گردد، و من در نتيجه اين احوال از نظر لطف تو بيفتم، و در معرض خشم و انتقام تو واقع شوم.

خدايا، مرا به هر عمل شايسته‌اى كه به وسيله آن از من خشنود شوى موفّق دار، و منزلتم را به سوى خودت نزديك ساز.

خدايا، همان گونه كه پيامبرت محمّد- صلواتك عليه و آله- را از هول دشمنش بازداشتى، و ابرهاى همّ و غمّ را از آفاق زندگيش پراكنده ساختى، و گرفتاريش را برطرف كردى، و به وعده‌ات با او تحقّق بخشيدى، و به عهد خود با او وفا كردى، خدايا، پس مرا نيز از هول اين سال، و آفات، و دردها، و فتنه‌ها، و شرور و احزان آن،