ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠ - باب(در بيان اينكه اگر نمازگزار را كارى پيش آيد چه بايد بكند)

يا در تبويب يا از جهت ديگر صورت گرفته باشد».

باب (در بيان اينكه اگر نمازگزار را كارى پيش آيد چه بايد بكند)

١٠٧٤- عبد اللَّه بن أبى يعفور از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت در مورد كسى كه مشغول نماز باشد و كارى برايش پيش آيد و بخواهد ديگرى را آگاه كند فرمود: با سر و دست خود ايماء و اشاره ميكند و اگر زن را كارى در نماز پيش آيد دستها را بر هم ميزند.

١٠٧٥- و حلبى روايت كرده است كه از آن حضرت پرسيده: هر گاه مردى را در حالى كه نماز ميخواند كارى پيش آيد چه بايد بكند؟ آن حضرت فرمود: با سر و دست اشاره كند و تسبيح گويد (يعنى مطلوب خود را با اشاره به اطرافيانى كه با صداى تسبيح متوجه او شده‌اند بفهماند) و زن اگر كارى داشته و مشغول نماز باشد دستهايش را بهم ميزند.

١٠٧٦- حنان بن سدير از آن حضرت سؤال كرد: آيا مرد مى‌تواند در نماز حاجت و مقصودش را با سر اشاره كند؟ آن حضرت فرمود: آرى، پيامبر خدا ٦ در مسجدى از مساجد انصار با عصا يا چوبدستى سر كج (چوگان) خود كه بهمراه داشت در ميان نماز بشخصى اشاره فرمود، حنان گويد: من گمان‌